Co przynosi pecha aktorom grającym w filmie o słynnym jasnowidzu Stalina? Dlaczego chorują i umierają jeden po drugim? Kim naprawdę był
Wolf Messing, człowiek legenda, uważany za największego ekstrasensa XX wieku?
Nie tak dawno najważniejszy rosyjski kanał telewizyjny zakończył emisję szesnastoodcinkowego serialu o jego życiu. Zrobiony z rozmachem film przypomina główne fakty biografii legendarnego czarodzieja: na początku XX w. ubogi, cierpiący na lunatyzm żydowski chłopiec ucieka z domu i głoduje na ulicach wielkiego miasta. Mdleje i zostaje uznany za zmarłego. Ktoś zauważa, że jednak żyje. Dochodzi do siebie pod opieką neurologa, który przeprowadza szereg eksperymentów, odkrywając jego niezwykłe zdolności, m.in. umiejętność czytania w ludzkich myślach. Karierę estradową rozpoczyna w berlińskim panoptikum. Wkrótce występuje w wielkich salach całej Europy, odgadując życzenia widzów.
Przebieg każdego seansu jest podobny: Messing wybiera z widowni jakąś osobę i prosi, aby telepatycznie przekazała mu swoje polecenie. Rozkaz musi być możliwy do wykonania bez wychodzenia z sali widowiskowej. Potem każe sobie zawiązać oczy, bierze pytającego za rękę i wypełnia zadanie. Przeważnie jest to odgadnięcie czyjegoś imienia i nazwiska czy odnalezienie schowanego przedmiotu, ale zdarzają się też rzeczy trudniejsze, np. odczytanie treści listu schowanego w zaklejonej kopercie, rozpoznanie czyjegoś zdjęcia lub przeprowadzenie w pamięci działań arytmetycznych na ogromnych liczbach. Widzowie twierdzili, że nigdy się nie mylił!
Wkrótce wchodzi w wielki świat. Poznaje Zygmunta Freuda, Alberta Einsteina i Wilhelma Canarisa. Na zlecenie polskiego księcia Czartoryskiego odnajduje cenną rodową pamiątkę – brylantową broszę wartą tysiące przedwojennych złotych. Na jednym z występów przepowiada, że III Rzesza upadnie, jeśli Hitler ruszy na wschód. Führer każe go ścigać i wyznacza 200 tysięcy marek nagrody za jego głowę. Złapany przez gestapo, hipnotyzuje strażników i spokojnie opuszcza więzienie. Po wybuchu drugiej wojny światowej ucieka przed Niemcami do Związku Radzieckiego przez zieloną granicę . Przez kilka miesięcy występuje jako sceniczny telepata i hipnotyzer w Mińsku.
Wkrótce budzi zainteresowanie służb specjalnych. Do Moskwy na Łubiankę wzywa go Ławreintij Beria, szef NKWD. Wtedy wykonuje swój popisowy numer: wprowadza w trans wartowników i bez zezwolenia wychodzi z najlepiej strzeżonego budynku w całym ZSRR. Potem jego niezwykłe umiejętności sprawdza sam Stalin. Każe mu iść do banku i pobrać z kasy sto tysięcy rubli. Zamiast czeku ma pokazać czystą kartkę papieru. Zahipnotyzowana urzędniczka wypłaca całą kwotę, którą jasnowidz od razu uczciwie oddaje. Stalin wypróbowuje go kolejny raz. Ma przyjść bez przepustki na Kreml. Ochroniarze widzą go, ale myślą, że to Beria i przepuszczają bez mrugnięcia okiem.
Po paru miesiącach na jego występy przychodzą tłumy. Zarabia tyle, że kupuje radzieckiej armii dwa bojowe myśliwce. Słynie jako nieomylny wróżbita. Trafnie określa dokładną datę zakończenia drugiej wojny światowej, śmierci Stalina i Jurija Gagarina. W 1959 r. przepowiada, jaki będzie rozwój wypadków w Zatoce Świń na Kubie podczas kryzysu radziecko-amerykańskiego, kiedy trzecia wojna światowa wisiała na włosku.
Klątwa jasnowidza
Mimo wyznawanego oficjalnie materializmu miliony ludzi w Związku Radzieckim wierzyły w mit niezwykłego czarodzieja Messinga, tajnej broni Stalina. Mówi się, że to właśnie on był prototypem diabolicznego Wolanda z Mistrza i Małgorzaty Michaiła Bułhakowa oraz hipnotyzera Rudolfa Mazura z Wyboru Wiktora Suworowa. Burzliwy życiorys maga od dawna był łakomym kąskiem dla twórców filmowych.
Serial „Wolf Messing – widzący poprzez czas” obrósł fatalistyczną legendą na kilka miesięcy przed wejściem na ekrany telewizorów. Z jego realizacją związany jest szereg nieszczęść i dziwnych przypadków, choć zabrali się do niego dwaj doświadczeni reżyserzy: Walery Uskow i Władimir Krasnopolski. Tuż po rozpoczęciu zdjęć Uskow miał zawał i znalazł się w szpitalu. Pracę nad serialem kontynuował Krasnopolski, jednak wkrótce i jego dopadł atak serca. Po pewnym czasie obaj wyzdrowieli i mogli wrócić na plan. Takiego szczęścia nie mieli inni artyści związani z tym filmem. Do głównej roli został wybrany Aleksander Abdułow. Aktor zdążył tylko przeczytać scenariusz i umarł na nowotwór płuc. Wtedy ktoś z ekipy przypomniał sobie, że przyczyną śmierci Messinga była przecież choroba płuc!
Czytaj dalej
