Świadkowie i ofiary przestępstw w stanie hipnozy są w stanie podać rysopis przestępcy czy znaki rozpoznawcze pojazdów. Sny o miejscach zbrodni pozwalają znaleźć ofiary. Dzięki temu w wielu przypadkach policjanci mogą szybko ująć sprawców. Czy psychotronika jest kluczem do zagadek kryminalnych? Policja Los Angeles skierowała część pracowników z pionu kryminalnego na przeszkolenie w zakresie technik i sposobów stosowaniu snu hipnotycznego. Wykrywalność ciężkich przestępstw przeciw życiu i zdrowiu w mieście w 2008 roku wzrosła o 60 proc. – jak podaje biuletyn tamtejszej policji. Znajdziemy w nim przypadek ofiary gwałtu, która wprowadzona w stan uśpienia, dokładnie opisała fizjonomię napastnika oraz podała numer rejestracyjny samochodu, którym najpierw została uprowadzona na przedmieścia.
Jak wynika z analizy tego przypadku nasz umysł rejestruje wiele faktów, które z pozoru są dla nas zupełnie nieświadome. Wydaje się, że napadnięta kobieta nie powinna dostrzec numeru rejestracyjnego auta, które przypadkowo zatrzymało się tuż obok, gdy szła chodnikiem. Jednak umysł ofiary, poza świadomością, zanotował odwrócony numer tablicy rejestracyjnej, który kątem oka zobaczyła, gdy odbijał się w wystawowym lustrze. Dzięki temu policja trafiła na ślad przestępcy od dwóch lat poszukiwanego listami gończymi.
W stanie hipnozy przesłuchiwany był również pewien kierowca autobusu, który został uprowadzony dla okupu wraz z 26 dziećmi wiezionymi rano do szkoły. Po wprowadzeniu w trans, dokładnie podał pięć cyfr z sześciocyfrowego numeru rejestracyjnego samochodu. Na jadące obok auto, jak wyznał, rzucił jedynie przelotnie okiem, gdy spojrzał w lusterko wsteczne w chwili przygotowywania się do manewru skręcania. Na jawie nie potrafił nawet w przybliżeniu podać marki oraz koloru pojazdu, którym poruszali się porywacze. W czasie seansu hipnotycznego opisał samochód ze wszystkimi detalami. Mimo doniesień o sukcesach policji praktyka dowodzi, że zeznania bądź też przyznanie się do winy w trakcie hipnozy przyjmowane są przez amerykańskich sędziów z dużą dozą sceptycyzmu.
W ostatnim czasie w kilku przypadkach sądy w Nowym Jorku odmówiły wszczęcia postępowania opartego na „magicznych praktykach, nieznajdujących potwierdzenia w badaniach naukowych”, choć prokuratura była w stanie przedstawić wiarygodne zapisy zeznań złożone przy świadkach w trakcie seansów.
Nadal jednak przeważa opinia, że nie jest ważne, w jaki sposób sprawca został ustalony i co doprowadziło do jego zatrzymania. Dowody win powinny być jednak zebrane przy pomocy innych środków, jakimi operuje kryminalistyka.
Mimo oporu sądów przed nowinkami z zakresu technik parapsychologicznych na Zachodzie został opracowany policyjny dekalog, który określa, kiedy i w jaki sposób należy wykorzystywać techniki hipnotyczne. W punkcie pierwszym mówi się, że: Hipnoza świadków powinna być stosowana jedynie w poważnych sprawach kryminalnych, gdy nie ma już innej możliwości jej wyjaśnienia.
Punkt drugi: Hipnoza winna być stosowana jedynie do ustalenia sprawcy we wstępnym postępowaniu policyjnym.
Punkt trzeci nakłada na policję obowiązek, by seans był przeprowadzony przez doświadczonego lekarza hipnotyzera, po wcześniejszym dokładnym zbadaniu stanu zdrowia przesłuchiwanego pacjenta.
Wreszcie w jednym z ostatnich stwierdza się, że hipnozę należy stosować możliwie wcześnie. W tym wypadku chodzi o to, że sam proces zapamiętywania przez naszą podświadomość określonych faktów i wydarzeń nie jest jeszcze do końca zrozumiały. W efekcie im szybciej świadek zostanie poddany „zabiegowi”, tym istnieje większe prawdopodobieństwo, że więcej szczegółów przekaże osobie „przesłuchującej”.
Klucz do zagadek Jako nauka interdyscyplinarna psychotronika została „powołana” do życia w 1973 roku na I Międzynarodowym Kongresie Badań Psychotronicznych w Pradze. Dziś określa się ją jako naukę mówiącą o siłach działających na odległość i o interakcjach zachodzących pomiędzy organizmami żywymi a ich środowiskiem, przy czym pojęcie środowiska jest rozszerzone do wpływów Układu Słonecznego i kosmosu.
Czy nauka ta może służyć policji, stając się, jak twierdzą zapaleńcy, hipnotycznym kluczem do kryminalnych zagadek?
Do niedawna tego typu stwierdzenie wywołałoby uśmiech politowania na twarzy słuchającego. Faktem jest jednak, że od połowy lat 60. w wojskowych laboratoriach Stanów Zjednoczonych i ZSRR prowadzono intensywne prace nad zgłębieniem paranormalnych właściwości ludzkiego mózgu.
W końcu i kryminalistyka zaczęła przejawiać zainteresowanie rolą sugestii w psychologii zeznań. W czasie prac badawczych udowodniono, że hipnotyzer może wywierać znaczący wpływ na osobę składającą wyjaśnienia (zeznającą w śledztwie).
Jedną z pierwszych tego typu prób podjęła policja izraelska. Oto 18 lipca 1976 roku w dalekobieżnym autobusie jadącym z Kfar Sava do Tel-Aviwu wybuchła bomba podłożona przez terrorystów arabskich. Rannych zostało 11 osób.
Czytaj dalej
