Media

• Polityka
• Nauka i Technika
• Kultura i Rozrywka
• Styl Życia
• Ciekawostki
• Społeczeństwo
• Biznes i Finanse
• Religia
• Sport i Turystyka
• Wiadomości lokalne

Narnia, paszarnia, kafeteria

Michał z Kamilą nazwali oborę: Kacze Bagno – Miejsce Inicjatyw Pozytywnych. Takich, które prowokują młodzież do działania. Budzą w niej pasję. Tworzą alternatywę dla papierosów, alkoholu i narkotyków i dzięki tej pasji wychowują – budują „kręgosłup”. – Kacze Bagno to po prostu taki nasz niezależny dom kultury – mówi Michał. Mieszka w tym domu (w byłej oborze) razem z Kamilą i dwójką instruktorów.

Dobudowali do obory drewniany taras, zrobili łazienki, kupili piec. Po prawej stronie od wejścia w byłej paszarni urządzili kuchnię. Na wprost ładną salę warsztatowo-koncertową z drewnianą podłogą i nagłośnieniem. – W tym miejscu, gdzie stoisz, jeszcze pięć lat temu mieszkało 30 byków – mówi Michał. – Wjeżdżało się ciągnikiem i z przyczepy wysypywało siano. Dziś zamiast rzędu byków w jednym końcu sali stoją bębny, w drugim została urządzona garderoba. Wejście do obory zmniejszyli, bo takie wielkie, na ciągnik, było niepotrzebne, wykuli za to dodatkowe okna, żeby było jaśniej. Z części korytarza przy głównym wejściu zrobili klatkę schodową. Po schodach wchodzi się na górę, m.in. do mieszkania Michała i Kamili.

– Wyjeżdżam czasami na szkolenia – ostatnio związane z organizacjami pozarządowymi; chcemy z Michałem się rozwijać – mówi Kamila – i jak ktoś mnie pyta, gdzie mieszkam, odpowiadam, że w obórce.

Na piętrze obory jest biuro, w holu kafeteria, czyli miejsce, gdzie można posiedzieć z laptopem albo obejrzeć film. Za kafeterią znajduje się ogromna sala z 15 piętrowymi łóżkami, tzw. Narnia (od „Opowieści z Narnii”), z łazienkami i otwartą antresolą dla ich opiekunów. Duża otwarta sypialnia to pomysł przeniesiony z żaglowca. – Jest bezpieczniej. Uczniowie wiedzą, że na antresoli śpią nauczyciele i wszystko widzą – wyjaśnia Michał. – Nauczyciele też są obserwowani. Ani jedni, ani drudzy nie otwierają flaszki, jak na szkolnej wycieczce w zamkniętym pokoju.

O seksie, narkotykach, alkoholu

Pierwsza noc dzieciaków, które przyjeżdżają na tydzień, dwa do Kaczego Bagna, wygląda tak. Michał: – Do 5.00 rano nie śpią. Jest chaos. Na sali padają takie teksty:

Zamknij się. To ty się zamknij. To ty się, k... zamknij. Ty się zamknij, śmierdzą ci nogi. 16-latki nie śpią całą noc, a rano wstają i robimy sześć godzin warsztatów. Taniec, chodzenie na szczudłach, taniec z ogniem. Po południu chodzą zmasakrowani. Drugiej nocy padają ze zmęczenia. A potem chodzą grzecznie na paluszkach, żeby kogoś nie obudzić. Już wiedzą, że sen jest potrzebny i trzeba uszanować to, że ktoś jest zmęczony. Sami do tego dochodzą. Na tym tu polega szkoła życia.

W Kaczym Bagnie nie ma morza, ale jest dużo ognia. – Żywioł jest najlepszym nauczycielem. Jak przekroczysz granicę – zostaniesz ukarany. Nie zachowasz się odpowiedzialnie – to się poparzysz. Dzieciaki lgną do tego, co jest niebezpieczne. To je kręci. Kiedy po warsztatach przygotujemy fireshow dla publiczności, są tak podekscytowane, że zrobiły coś niesamowitego, że czasami płaczą ze szczęścia. Jesteśmy wtedy z nimi tak blisko, że chcą z nami rozmawiać o wszystkim. O seksie, narkotykach, alkoholu. O dyskryminacji, tolerancji. O rodzinie. O życiu. Takie rozmowy zaczynają się najczęściej po pokazie ognia czy spektaklu wystawionym dla ludzi. Tak jak na statku po wspólnie przeżytym sztormie. Toczą się przy smażeniu naleśników. W przerwie warsztatów. Przy stole. Nauczycielki słuchają często tych rozmów i dziwią się, bo w szkole trudno im namówić dzieciaki na takie tematy na godzinie wychowawczej. Mówią jedna do drugiej: Krysiu, czy ty słyszysz, o czym oni rozmawiają?

Bagno, nie laboratorium

Michał z Kamilą żegnają mnie na drewnianym tarasie, który wygląda jak trap, po którym wchodzi się na statek. Michał najbardziej lubi momenty, kiedy dzieciaki schodzą z niego w stronę autokaru i mówią, że nie chcą stąd odjeżdżać.

Ich rodzice podchodzą do Michała po jakimś fireshow albo spektaklu teatralnym i mu dziękują: – Jak to dobrze, że ten nasz Bartek coś sobie wreszcie znalazł... Zainteresował się czymś! I jest w jakiejś grupie. Już się tak o niego nie boimy.

Ireneusz Strutyński, rodzic: – Cieszę się, że córka miała szansę trafić do tej grupy młodzieży Łapińskiego. On ma dar przyciągania ludzi. Skupia fajną młodzież. Bez zastrzeżeń. Fajni ludzie, z entuzjazmem. To, co zawsze robili, było świetnie zorganizowane. Widziałem, jak zawoziłem do nich córkę.

Michał czuje wtedy, że Kacze Bagno ma sens. – To potwierdza, że dobrze wybrałem, przebudowując oborę, zamiast grzebać się w laboratorium – podsumowuje. – Kacze Bagno znów pokazało dzieciakom, że można coś zrobić razem. Nauczyć się czegoś nowego (i to nie w szkole!) i mieć przy tym fun, a potem pogadać o naprawdę ważnych rzeczach. Że to się udaje, choć kaczory są nie na rejsie żaglowcem po Morzu Śródziemnym, tylko na obozie w oborze, przy wyschniętym dziś małym bagnie pod Nowym Miastem Lubawskim. Tańszym i krótszym niż szkoła pod żaglami, ale równie egzotycznym.

Anna Kamińska

Opinie (20)

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z