Media

• Polityka
• Nauka i Technika
• Kultura i Rozrywka
• Styl Życia
• Ciekawostki
• Społeczeństwo
• Biznes i Finanse
• Religia
• Sport i Turystyka
• Wiadomości lokalne

Za życia trafiła do raju, a zaraz po tym raj zamienił się w piekło. Cudem uszła z życiem z wszechogarniającego koszmaru. Zdzisława Dobrzańska-Piąstka (67 l.) z Łodzi przeżyła trzęsienie ziemi na Haiti. Kobieta przez tydzień spała na ziemi czując jej potworne drżenie i wdychając zatrute trupim jadem powietrze.

To miała być wielka przygoda. Łodzianka, wieloletnia nauczycielka języka francuskiego, po przejściu na emeryturę nie zamierzała siedzieć w domu i oglądać świata na szklanym ekranie telewizora.

Postanowiła na własne oczy zobaczyć ziemskie cuda, a przy tym pomóc tym, którzy potrzebują wsparcia. Została wolontariuszką.

– Widziałam kiedyś film o dzieciach z Wybrzeża Kości Słoniowej, które szły na lotnisko, żeby odrabiać lekcję, bo tylko tam był prąd. Kiedy dowiedziałam się, że mogę uczyć dzieci z sierocińca na Haiti od razu się zdecydowałam – mówi Faktowi.

Wiedziała, że to wyspa tajfunów, powodzi i trzęsień ziemi. Nie miała jednak pojęcia, że trafiła na nią dokładnie wtedy, kiedy głęboko pod ziemią tykał zegar śmierci. Czas nieubłaganie zmierzał ku największej katastrofie od 250 lat.

– Nikt się tego nie spodziewał. Było wczesne popołudnie. Wszyscy odbywali sjestę. Położyłam się na łóżku w moim pokoju. Wtedy poczułam wstrząs – opowiada pani Zdzisława. Ziemia wydała złowieszczy jęk, rozległ się huk i wzgórze górujące nad miastem Jackmel runęło w dół stoku zasypując drogę. W powietrzu latały fragmenty budynków. – Wydawało mi się, że ściany za chwilę mnie pogrzebią, że to się nigdy nie skończy – z trudem wspomina te straszne chwile nauczycielka.

Nagle zapanowała złowieszcza cisza. Dopiero po chwili do świadomości pani Zdzisławy zaczęły docierać wołania o pomoc, płacz, krzyki przerażenia. Dzieci z sierocińca zbiły się w grupkę jak przestraszone zwierzęta. Wybiegła do nich. Nie mogła uwierzyć, że budynek jest cały. – Amerykanie budując go wzięli pod uwagę trzęsienia ziemi. Dzięki temu żyję – mówi z przekonaniem.

Kiedy weszła na główną ulicę Jackmel wydawało jej się, że ogląda potworny film, że otwarły się bramy piekieł, a ona patrzy na to wszystko... – Ludzie chodzili bez celu, z otępiałym wzrokiem, inni wpadali w histerię albo odrętwiali siedzieli na gruzach – opowiada wstrząśnięta kobieta.

W gorącym klimacie, gdzie temperatura przekracza 30 stopni, w ciągu kilku godzin z gruzowiska zaczął unosić się wstrętny odór gnijących ciał. – Nie można się było od niego uwolnić. Ratowaliśmy się nakładając pod nos pastę do zębów. Niewiele pomagało – mówi Zdzisława Dobrzańska-Piąstka.

Tydzień przeżyła nie jedząc niemal nic, bez wody do mycia, w zaduchu i smrodzie rozkładających się ciał. Kiedy wreszcie przylecieli Amerykanie i zabrali ludzi, mogła odetchnąć z ulgą. Wyrwała się z piekła. Postanowiła, że na Haiti już nie wróci.

Polecamy w wydaniu internetowym eFakt.pl:
Mam konie w... piwnicy

Opinie (7)

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z

• A-F
• G-L
• M-O
• P-S
• T-Z