Iwona Niedźwiedź-Cecotka, rozgrywająca Piotrcovii Piotrków Trybunalski i reprezentacji Polski od przyszłego sezonu reprezentować będzie barwy duńskiego SK Aarhus – pisze magazyn Handball Polska.
|
Aarchus nie jest zespołem z górnej ekonomicznej duńskiej półki, a już na pewno nie ma takiej kasy, jak słynny Viborg. Dlatego celem zespołu, który w tym sezonie walczył o utrzymanie (Aarhus w 12-zespołowej lidze duńskiej zajął 10 miejsce) jest ulokowanie się w granicach 4-7 miejsca. Polka podpisała z nowym klubem trzyletni kontrakt i już 20 czerwca wylatuje do Korei Południowej na pierwsze zgrupowanie Aarhus.
|
- Zawsze chciałam grać w lidze niemieckiej, ale oferty miałam wcześniej z Francji, z klubu, w który występuje Karolina Siódmiak - ujawnia Iwona Niedźwiedź-Cecotka. - Za pierwszym razem po prostu się wystraszyłam się, a gdy Le Havre ponowił propozycję odmówiłam zasłaniając się studiami. Później żałowałam, że nie wyrwałam się z Polski, więc gdy pojawiła się propozycja, z której grzechem byłoby nie skorzystać, a rozmowy były od początku bardzo konkretne, zdecydowałam się. Przygotowuję się już do przeprowadzki do Skandynawii, ale najpierw chcę się pożegnać z Piotrcovią złotym medalem mistrzostw Polski, a następnie awansować z reprezentacją do finałów mistrzostw świata. Oczywiście w moim kontrakcie znalazł się punkt, który mówi, że muszę być zwalniana na mecze polskiej reprezentacji.
|
Skandynawska rzeczywistość
|
Iwona w marcu przez kilka dni trenowała z nową drużyną. Poznała trenera Jespera Holmrisa, zobaczyła jak wygląda skandynawska rzeczywistość, a od klubowych działaczy dowiedziała się o celach drużyny w nowych rozgrywkach. Podpisała też lukratywny kontrakt o jakim „nad Wisłą” mogłaby jedynie pomarzyć. To wszystko miało od początku bajkowy posmak, jak u Christiana Andersena.
|
- Będę zarabiała trzy razy więcej niż w Polsce, choć muszę przyznać, że i życie w Danii jest sporo droższe niż u nas - opowiada Niedźwiedź-Cecotka. - Oczywiście opcja zakładała też otrzymanie mieszkania i samochodu. Sponsorami klubu są Toyota i Opel, ale natychmiast uprzedzę pytanie o markę. Nie będzie to żadna sportowa wersja auta, bo po prostu nie lubię sportowych samochodów. Będzie to standardowy Opel Astra, choć zażyczyłam sobie, by silnik miał zdecydowanie większą moc niż 1,4 kM.
|
Zostałam także ubrana od stóp do głów przez Hummela i przez 24 godziny mam obowiązek chodzić w ciuchach tej firmy. Naturalnie wtedy, gdy wykonuję swój zawód. W umowie znalazło się też sporo zapisów, czego nie wolno mi robić. Nie mogę na przykład w ogóle uprawiać sportów ekstremalnych. Nie mamy też premii za mecze, są tylko „gołe” pensje, choć działacze nie ukrywali, że jak przekroczymy plan, to na pewno coś dorzucą do konta. Aha, i uprzedzono mnie, że mam się... pilnować, bo handball jest w Danii prawie, że sportem narodowym, wręcz religią i dziennikarze będą za mną łazić wszędzie.
|
Dziennikarskie zacięcie
|
To ostrzeżenie jest o tyle ciekawe w przypadku pani Iwony, że jest ona studentką czwartego roku dziennikarstwa, a więcej niż obiecująco wypadły jej próby z „sitkiem” w trakcie telewizyjnych relacji z grudniowych mistrzostw Europy. Polki zajęły tam bardzo dobre ósme miejsce, bez „Szarej”, która w trakcie wcześniejszego Pucharu Świata robiła furorę, ale z powodu kontuzji w ME nie wystąpiła. - Dziennikarstwo jest fascynującym zawodem, super się bawiłam w telewizji. Dobrze by było po skończeniu kariery zająć się tą profesją, aczkolwiek jakoś dziwnie mnie ciągnie ostatnio w kierunku trenerki.
|
Na razie studentka Niedźwiedź uzyskała zgodę na indywidualny tok studiów, a klub zapewnił, że będzie ją zwalniał dwa razy w roku na egzaminy. Z naszej rozmowy wysnuć jednak można wniosek graniczący wręcz z pewnością, że zarówno w dziennikarstwie, jak i na szkoleniowej niwie pani Iwona poradziłaby sobie bez problemów. Bo ile jest w Polsce zawodniczek, które z odwagą i szczerością zdobyłyby się na takie wyznanie?
|
- Jesteśmy cieńkie jeśli chodzi o zdrowie, kondycję - przyznaje pani Iwona. - W Danii przeraziłam się - tam grają dwa razy szybszą piłkę, niż u nas. Pomyślałam, że nie dam rady, ale trener mnie uspokoił - przyzwyczaisz się. Trening jest tam luźniejszy, ale zdecydowanie intensywniejszy. A u nas? Ja wróciłam do zajęć po okresie, gdy nie mogłam w ogóle niczego robić, tylko kontuzjowany kciuk - były powikłania po operacji - trzymać nieruchomo do góry. I po 2,5 miesiącach przerwy nie miałam żadnych zakwasów, wytrzymywałam tempo na zajęciach. To o czymś mówi. Może „jadę” teraz „na” polskich trenerów, ale są oni zdominowani przez zawodniczki, które nie mają większych aspiracji, albo mają ambicję tylko na ligę polską. A tak się nie da pójść do przodu.
|
Kasa, misiu, kasa
|
Z profesjonalizmem naszych ligowych „gwiazdeczek” też jest na bakier. Coraz mocniej zakorzenia się w dyscyplinie powiedzenie, które dotarło z piłkarskich salonów - „kasa, misiu, kasa”, coraz mniej mówi się o przywiązaniu do barw klubowych. - Nie myślmy najpierw o pieniądzach, to wszystko psuje - przekonuje Iwona Niedźwiedź.
|
- Jak nie ma pasji w tym co się robi, jak się za słabo trenuje, to nigdy nie osiągnie się niczego. To wręcz nie ma sensu. Przegrałyśmy sensacyjnie ostatni mecz fazy zasadniczej z Sośnicą tracąc szansę na pierwsze miejsce przed play offami, nie dlatego, że chciałyśmy zwolnić trenera, jak głosiła fama, tylko dlatego, że myślałyśmy o wszystkim, tylko nie o meczu w Gliwicach. Dopisałyśmy sobie punkty przed meczem. Ten zimny prysznic przydał nam się jednak bardzo.
|
Na przełomie maja i czerwca biało-czerwone czeka konfrontacja w play off ME z Serbią. Wygrać ten dwumecz będzie trudniej, niż zająć w mistrzostwach miejsce gwarantujące udział w turniejach barażowych o igrzyska w Pekinie. - Choć Serbia ma bardzo silny zespół i rewanż gramy na wyjeździe, to uważam, że jesteśmy w stanie je ograć. Musimy tylko złapać trochę zdrowia i uwierzyć w siebie. Trener Bogdan Wenta z chłopakami udowodnił, że Polacy są w stanie dokonać wielkich rzeczy, że nie musimy mieć absolutnie żadnych kompleksów w konfrontacji z bogatszym zachodem.
|
Zbigniew Cieńciała/ Handball Polska
Czytaj dalej
